Szkółka drzew i krzewów owocowych i ozdobnych "Szpyrka - Zasów"
Zasów
(do 1962 roku Zassów) jest
niewielką miejscowością w gminie Żyraków, ze śladami małomiasteczkowego układu przestrzennego z ryneczkiem,
usytuowaną na lekkim wzniesieniu o wysokości 241m n.p.m,
nazwanego Wyżyna Zasowską. Lokowana jest na skrzyżowaniu dróg łączących Pilzno z Radomyślem i Mielcem oraz Dębicę z Tarnowem i stanowi centrum Zasowszczyzny.
Zajmuje powierzchnię 994 ha, a zamieszkuje ją ok.
900 mieszkańców. Do rynku przylega zabytkowy park
podworski, zajmujący ok. 10 hektarów.
Tablica "Zasowska"
Tam znajdziemy ruiny osiemnastowiecznego dworu,
który był kiedyś własnością zamożnej rodziny Łubieńskich oraz dwa stawy.W pobliżu rynku znajduje się także dziewiętnastowieczny neogotycki kościół parafialny z 1885 roku, a tuż przy drodze pomiędzy
Różą i Zasowem, pochodzący z okresu I wojny światowej, cmentarz wojskowy oznaczony numerem 242, na którym pochowanych jest 238 poległych żołnierzy w tym: 21 austriackich z 4 Tyrolskiego Cesarskiego Pułku Piechoty i 28 Pułku Piechoty, 92 Niemców z 217 i 218 Pruskiego Rezerwowego Pułku Piechoty oraz 72 Rosjan. Projektantem cmentarza był
Niemiec Gustaw Rossmann, architekt z Dusseldorfu.
Zasów słynie w regionie z plantacji drzewek owocowych i krzewów. We wsi funkcjonuje szereg szkółek. Powstała nawet grupa producencka.
Historia szkółkarstwa w Zasowie
W roku 1879, wieś Zasów przeszła w ręce
Witolda Łubieńskiego, powstańca z 1863 roku. To on
założył w Zasowie słynną w całej okolicy pierwszą
szkółkę drzew owocowych, dając w ten sposób
zatrudnienie chłopom. Stał się również promotorem
tej działalności wśród sąsiadów. Dostarczając
materiału i służąc pomocą, rozpowszechnił uprawę
wśród miejscowej ludności. I tak uprawa drzew
stała się podstawowym źródłem wzrostu zamożności
mieszkańców Zasowa.
Ruiny dworu Łubieńskich
Po nim gospodarstwo objął jego jedyny syn Tadeusz
Łubieński. Razem z ojcem przekształcili szkółkę w
nowoczesne zakłady ogrodnicze. Z inicjatywy
Tadeusza Łubieńskiego powstał na tym terenie
Związek Zawodowy Rolników oraz Spółdzielnia
Rolniczo-Handlowa. Tadeusz Łubieński z żoną Marią
z Popielów miał pięciu synów i dwie córki. Wszyscy
synowie byli zaangażowani w walkę o niepodległość
Polski.
Kolejnym potomkiem Łubieńskich był syn Tadeusza -
Alfred Łubieński. Urodził on się 26 lipca 1902
roku. Ukończył gimnazjum i Wydział Rolny na UJ w
Krakowie. Po studiach ożenił się w Krakowie z
panną Celiną Raczyńską. Urodziła się im jedyna
córka - Teresa. Prowadził na terenie Zasowa
hodowlę róż i skomponował piękny park wokół swej
rezydencji. Dzięki praktykom zagranicznym Alfreda
(w Wersalu uczył się uprawy róż i zakładania
parków), uprawa róż została doprowadzona do
poziomu w niczym nie ustępującego podobnym w
Europie Zachodniej.
